yerelsozler

Acep: acaba
Acer: yeni
Ahizer etmek: bıktırmak
Alaşa: çok konuşan
Alamaç: hızlı yanan alev
Alayı: hepsi
Alık: giysi
Astap: giysi
Avurt: yanak
Ayakyolu: tuvalet

Başangı: yaramaz
Bellemek: öğrenmek
Bıldır: geçen sene
Bibi: hala
Boçça: küçük testi
Bostan: kavun karpuz

Camadan: kolsuz yelek
Cere: turşu küpü
Cıncık: cam parçası
Cıngıl: yoğurt kabı
Cücük: civciv

Çaput: bez parçası
Çalkama: ayran
Çalma: kibrit
Çerçi: seyyar satıcı
Çimmek: yıkanmak
Çitlek: ayçiçeği
Çömçe: kepçe

Değirmi: yuvarlak
Dene: tane
Deşirmek: dilenmek
Devramel: ayçiçeği
Dinelmek: ayakta durmak
Döşek: yatak

Elcek: eldiven
Emmi: amca
Erinmek: üşenmek

Firengi: büyük anahtar
Fistan: entari
Frek: domates

Gada: dert
Gömbel: babası belli olmayan çocuk
Göğ: açık mavi
Göbelek: şapkalı mantar
Göğde: vücut
Gömük: pis çamur
Göynek: fanila
Gülük: hindi
Günülemek: kıskanmak
Güvermek: yeşermek

Havuş: darmadağın
Heci: değil mi?
Hereni: büyük tencere

Irılmak: gitmek uzaklaşmak
İşlik: mintan

Kelengi: kertenkele
Kercine: inadına
Keşik: sıra nöbet
Kırmızı: domates
Kösengi: ateş karıştırılan demir
Kuşane: saplı yayvan tencere
Külüstür:eski zar zor kullanılabilen
Kümpür: patates

Marimse: meğerse
Maççalı: hastalıklı
Maplak: ateş küreği
Masimek: önemsemek
Melefe: yorgan yüzü
Meres: miras
Mıh: çivi
Müstağmel: kullanışlı yeni olmayan
Nuzul inmek: felç olmak

Okuntu: davetiye
Örk: kazık

Pece: pencere
Pelver: salça
Pısırık: çekingen
Pürçüklü: havuç

Sadir: ses
Sako: ceket
Sanırtmak: boş boş beklemek
Sayrı: hasta
Sındı: makas
Sıracalı: hastalıklı
Similik: sinsi
Since: yüz surat
Söğürme: pirzola
Şarlağan: şelale
Şimşir: parlak

Tavatır: çok iyi güzel
Tatavı: eli ayağına karışan
Tahtabı: takunya

Uğrun: gizli saklı

Velesbit: bisiklet

Yağlık: mendil
Yel: rüzgar
Yelmek: koşmak
yumak: yıkamak
yumuş: istek

zaar: galiba
zemheri:kara kış